Reviews van (oud) cliënten: 

Hans, deelnemer van het Change Your Lifestyle programma:
De knop omzetten en  hoe je bijna 15 kg afvalt.
Eigenlijk was het mijn kleindochter Fenna van 5 jaar die de aanleiding was om aan mijn gewicht te gaan werken. Regelmatig als zij op bezoek kwam zei ze in haar onschuld dat ik een dikke buik had en om dat ook nog te bewijzen trommelde dan ook nog even op mijn buik. Het moest maar duidelijk zijn.
Voor mij voldoende aanleiding om maar eens op zoek te gaan naar de combinatie van zwemmen en dieetadviezen. Tien jaar geleden had ik al eens eerder meegedaan aan een combinatie van bewegen en voedingsadviezen. Toen ben ik in 10 weken 11.6 kg afgevallen dus dat moest nog een keer lukken dacht ik.
Na enig speurwerk op internet kwam ik terecht in Pijnacker bij “het Sportfondsenbad de Viergang” en bij Voedings- en gewichtsconsulent Pauline Kloeg. Het aanbod was 14 weken lang, 2x per week de mogelijkheid tot bewegen/zwemmen, wekelijks voedings- en gewichtsadviezen en de stok achter de deur. Iedere woensdag op de weegschaal. En die weegschaal dat helpt. Je hebt een doel om in 14 weken naar toe te werken en het laat je wekelijks zien wat je hebt bereikt.
Voor het zwemmen koos ik voor aquajoggen. In het begin best wel lastig als je geen conditie hebt maar dat komt vanzelf. En als je de eerste keer komt denk je dat er alleen maar dames zijn maar er zijn ook heren die je dan wekelijks terugziet. En er zijn fanatieke zwemdocenten. Je wordt vaak uitgedaagd om net nog even beter je best te doen, sneller te fietsen in het water, harder te lopen en vooral ook om aan je buikspieren te werken.
En dan waren er ook nog de voedingsadviezen. Iedere week zaten we met een club van 4 personen bij Pauline die ons meenam in de wereld van “eten en drinken”. Adviezen over wat een goed ontbijt is. Hoeveel groente je moet eten per dag. Wat je aan vlees en vis mag hebben per week en dat je gewoon aardappels kunt eten. Wat alcohol met je gewicht doet. Wat je minimaal aan water moet drinken. En wat voor soorten “honger” er zijn. Allemaal bruikbare adviezen.
En ben ik nu echt anders gaan eten en drinken? Eigenlijk niet. Ik ontbijt beter, geen crackers maar volkorenboterhammen. Neem in plaats van taart en snoep een gezond tussendoortje. Heb de alcohol maar eens even laten staan en drink meer thee in plaats van koffie. Kortom. Ik denk meer over eten en drinken na!
Mijn omgeving, waaronder thuis en het werk vroegen de laatste tijd regelmatig of en hoeveel ik was afgevallen. Dan kon ik met trots zeggen wat ik heb bereikt: 14,8 kg in 14 weken. Ik heb inmiddels ook weer een 10 badenkaart van het zwembad gekocht want ik blijf aquajoggen. Eigenlijk begint het nu pas. Op gewicht blijven zodat als mijn kleindochter komt ik met trots kandenken …. ziet dat er niet beter uit? Ik denk het wel.
Ik ben tevreden met wat ik heb bereikt met hulp van de andere deelnemers, het thuisfront (wat je niet in huis hebt, kun je ook niet eten), het zwembad “De Viergang” en Pauline Kloeg.

Arjan:
We zijn weer terug uit Frankrijk en heb een geweldige week gehad met Robert-Jan en Sjoerd. We hebben alle drie onze beoogde beklimmingen gedaan ondanks het slechte weer en kou.
Maar wel met steun en advies van andere. De mentale steun kwam van de familie maar de steun voor de energie hadden we van Pauline Kloeg. Zij heeft een sport voedingsadvies geschreven wat zo wel in de voorbereidingen als tijdens D-Day heeft gewerkt. Deze dag zijn er geen gels gebruikt voor extra energie maar hebben we alles uit onze voeding kunnen halen.
Pauline nogmaals bedankt voor het advies en de bijbehorende toelichting. Ik kan het iedereen aan bevelen.
Kora:
Al  jaren probeer ik minder te snoepen maar het lukt me niet om van mijn suikerverslaving af te komen! De afgelopen 2 jaar ben ik flink aangekomen en heb ik het vervelende gevoel geen grip meer te hebben om mijn gewicht!  Het zit me dwars, ik baal ervan dat ieder seizoen mijn kleren te klein zijn en ik voel me er zeer onprettig bij! In september neem ik een belangrijke stap: ik wil er iets aan doen maar wat?! Ik ga zoeken op internet en kom op de site van Pauline. Dit spreekt me aan, de ervaringen spreken me aan, zou dit iets zijn? Aarzelend maak ik een afspraak, ik ben wat sceptisch maar ik ga ervoor! De eerste keer op de weegschaal is confronterend! Ik ga thuis direct aan de slag met de adviezen van Pauline: anders eten, veel water drinken, goede tussendoortjes en 2 keer per week bewegen!! Een grote verandering maar het werkt: de eerste week 2 kilo kwijt,wat een mooie start!!  Het leuke is dat je wekelijks goede en leuke tips krijgt. Van caloriearme recepten tot tips om meer te bewegen. Het gaat goed en na 15 weken heb ik mijn streefgewicht bereikt! Dit had ik niet durven hopen. Maar wat voor mij het belangrijkste is ,is dat ik weer grip heb op mijn gewicht en weet wat ik moet doen om dit te behouden.
Pauline ik ben je echt dankbaar en ik ben blij dat deze stap heb genomen!! Wil je grip hebben op je gewicht, ga naar Pauline!!
Loes:
In de zomer 2012 zag ik een advertentie van Pauline in de krant staan: “Kom op zaterdagochtend nordic walken”. Aangezien ik in die tijd niets aan sport deed, heb ik mij aangemeld en in de jaren is de groep steeds groter en gezelliger geworden. Lachen en sporten tegelijkertijd, waar vind je dat nu??
Na jarenlang jojo’en en problemen met mijn gewicht zei Pauline: Je hoeft geen honger te hebben om af te vallen. Ik keek sceptisch, maar heb toch een afspraak met Pauline gemaakt om wekelijks bij haar langs te gaan voor voedingsadviezen en een weegmoment. Wat eigenlijk betekent: gevarieerd en regelmatig eten. En natuurlijk “de stok achter de deur” O, O, ik moet weer op die weegschaal…. Een week is zo voorbij. Maar niet zonder resultaat. Zonder honger (echt waar) maar door een gezond eetgedrag ben ik nu (sinds november 2012) 22 kilo kwijt en voel me heel goed.
Ik ben er nog lang niet, maar door de stimulerende kracht van Pauline, gaat het me zeker lukken om mijn streefgewicht te halen.
Anja een enthousiaste nordic-walker:
Het leuke van nordic-walking vind ik dat ik in de omgeving van Pijnacker op heel wat paden wandel waar ik anders niet zou komen. Het blijft verrassend hoeveel groen er rondom Pijnacker is! Hoogtepunten tijdens de wandelingen vind ik als ik iets moois in de natuur zie waar dan net mijn oog op valt: een fuut met jongen, een paddenstoel, een mooi uitzicht. Daar kan ik erg van genieten.
Pauline verzint iedere keer een andere mooie wandeling, dus we hebben steeds een ander startpunt in de omgeving van Pijnacker. Sympathiek vind ik dat er altijd rekening wordt gehouden met het tempo van degene die het minst snel loopt.  
We hebben een gezellige en heel gevarieerde groep met deelnemers die meelopen en ik vind het leuk dat iedereen met iedereen praat (Pauline noemt ons haar “Nordic-Talkgroep”). Ook de humor binnen de groep vind ik leuk!
Het is best vroeg om om half negen op zaterdagochtend te gaan wandelen - en dat terwijl ik eigenlijk geen ochtendmens ben - maar toch is het fijn omdat ik dan lekker vroeg uit de veren ben. Sowieso vind ik het fijn om buiten in beweging te zijn. Het zorgt voor een frisse en fitte start van de dag.
Het nordic-walken gaat het hele jaar door en dat vind ik ook prettig. Juist als het weer misschien wat minder is, is het toch fijn om een sportieve frisse neus te halen. En kan ik een keertje niet komen, meld ik me af en hoef ik ook niet te betalen.
Anja (namens de hele groep)
Anoniem:
Vorig jaar rond de herfst baalde ik van mezelf. Ik wilde niet meer in de spiegel kijken, had geen zin meer om leuke kleren te kopen: ik vond mezelf te dik!! Niets stond meer leuk in mijn beleving. Maar dik-zijn past niet bij mij. Ondanks dat er redenen waren voor de gewichtstoename wilde ik er graag iets aan doen! De afgelopen 4 jaar hebben wij i.v.m. een kinderwens een vruchtbaarheidstraject doorlopen, waarbij ik veel hormonen heb moeten inspuiten. De hormonen zorgden bij mij voor een behoorlijke gewichtstoename. Daarbij, de teleurstelling van het niet zwanger worden, werkte ook niet bepaald positief. Het eten werd daarbij toch een soort troost.
Uiteindelijk hebben we 2 jaar geleden moeten besluiten te stoppen met proberen en te accepteren dat het is, zoals het is. En dat is ook prima, daar hebben we vrede mee. Alleen dat lichaam……. daar had ik absoluut geen vrede mee! Ik heb altijd gezegd: zodra we stoppen met de behandelingen, ga ik hard aan de slag om weer een ‘normaal’ figuur te krijgen. Ik wilde dat graag onder begeleiding doen, omdat het mezelf de afgelopen periode ook niet was gelukt. Ik ben gaan zoeken op internet en kwam zo op de site van Pauline terecht. Erg makkelijk, ze woonde vlakbij (kon ik lopend doen, scheelde meteen weer beweging). Ik nam me voor om in december Pauline te bellen en dan in januari te starten. Toen ik dit binnen onze vriendenkring vertelde, bleek mijn vriendin ook erg graag mee te willen. Tja, toen was het besluit helemaal snel genomen!
We zijn half januari begonnen en wat bleek: ik at veel te weinig. Nooit geweten dat dat ook mogelijk was! De hoeveelheid brood die je op een dag mag/moet eten, daar stond ik versteld van.
Het hielp me wel om de tussendoortjes te laten staan, daar had ik tenslotte een heerlijke boterham voor. We gingen voortvarend te werk, ik ben bijna nooit aangekomen en uiteindelijk in september was mijn streefgewicht, 15 kg. minder, bereikt!! Je moet het uiteindelijk zelf doen maar het feit dat je wekelijks onder ‘controle’ staat en dat je samen met iemand gaat, helpt zeker.
Gelukkig ben ik thuis enorm gesteund in waar ik mee bezig was. Mijn man at gewoon mee (hij kreeg soms recepten voor zijn neus die er ook niet altijd van harte in gingen….), maar hij ging geen broodje kroket onder m’n neus eten. Als hij nu in de supermarkt staat, kijkt hij vanuit mijn ogen wat hij mee kan nemen voor mij. Die steun van het thuisfront is, naast de wil vanuit jezelf, het allerbelangrijkste om je doel te bereiken.
Ik ben Pauline hartstikke dankbaar dat zij mij hiermee geholpen heeft!! Het heeft ervoor gezorgd dat de knop omgezet is en dat ik nu heel onbewust automatisch de juiste dingen eet, dieoverigens ook erg lekker zijn!!
Karin:
Maanden, zo niet jaren, denk je bij jezelf: het mag allemaal wat minder, ik moet wat kilo’s kwijt. Tegelijkertijd is er dat stemmetje: waarom zou ik ook eigenlijk? Het leven is prima zo, ik geniet van alle lekkers, ben toch gezond en in maatje 44 (nog even en dan 46…) hebben ze ook leuke kleding. Tot er ineens een knop omgaat… die knop ging voor mij ergens in mei 2010 om, niet eens met een duidelijke aanleiding. Kennelijk was het ‘uur u’ daar om te gaan werken aan 10 kilo gewichtsverlies. Omdat ook ik wel wist waar ik steeds de fout in ging begon ik op eigen houtje, maar al snel realiseerde ik me dat 10 kilo dusdanig veel was dat ik het verantwoord en dus onder begeleiding wilde doen. Zo kwam ik begin juni 2010 bij Pauline. Snel werd duidelijk dat de 10 kilo er tenminste 14 zou moeten zijn voor een goede balans tussen lengte en BMI. Zonder poedertjes, pillen en potjes maar met de schijf van 5 in de hand. Zonder apart van de rest van het gezin voor mij te koken maar met de pot mee etende. Zonder verlies van plezier in het leven, maar plezier met mate én beweging.
Wie mij een jaar geleden had gezegd dat je bewegen echt leuk kunt vinden had ik met een sceptische glimlach aangekeken. Niet ik… Wie mij een jaar geleden had gezegd dat ik in drie kwartalen 17 kilo kwijt zou zijn had ik hardop uitgelachen. Niet ik…  Wie mij een jaar niet heeft gezien herkent me haast niet meer. Dat ben ik!
Het is diezelfde knop die nu niet meer terug wil in de oude stand. En het is Pauline geweest die wekelijks met een heel prettige, professionele, no-nonsense opstelling bijgedragen heeft aan een stuk bewustwording ten aanzien van voeding, psychologie en fysiologie. Een motivator, een stok achter de deur, een aanrader!
Op zondag 10 april 2011 liep Karin mee met de marathon van Rotterdam!

Sportvoedingsadvies:
Halverwege 2010 zocht ik mogelijkheden om op voedingsgebied te verbeteren i.v.m. mijn sport: wielrennen.
Omdat ik alles uit deze sport wil halen ben ik gaan zoeken om nog kleine puntjes te verbeteren, en ben ik gaan zoeken naar een voedingsdeskundige en kwam uiteindelijk hier terecht. Na een intake gesprek ben ik twee weken lang op gaan schrijven wat ik dronk en at. Met als resultaat dat mijn voedingspatroon goed was. Alleen kon ik nog werken aan mijn herstel en aanvulling tijdens het sporten. Vervolgens kreeg ik verschillende soorten recepten van hersteldrank die ik zelf heel makkelijk kon maken. Het resultaat was super de hersteldrankjes waren uitstekend te drinken. En ik voelde mij ook stukken beter na een wedstrijd. Door deze kleine tips kan ik nu betertrainen en beter herstellen van wedstrijden.
Kortom het is uitstekend bevallen !
Mitchell
E-Coaching:
Wat is E-Coaching en wat heeft dat met schaatsen op de Weissensee te maken? Niets, maar toch.
Pauline Kloeg is een enthousiast schaatser net als ik en wij komen elkaar al meerdere malen op de Weissensee tegen.
Zij met hond en man en ik met 12 tot 15 kg te veel gewicht.
Maar een voedingsconsulent in Pijnacker terwijl ik in Haarlem woon is niet echt praktisch. Totdat Pauline 2 jaar geleden voorstelde het met E-Coaching ofwel begeleiding op afstand te proberen. Het bleek een uitkomst!
Met goede voorstellen om regelmatig en goed te eten, maar vooral daarbij bepaalde spelregels in acht te nemen, ging het gewicht langzaam maar gestaag omlaag.
De discipline om elke maandag het gewicht per email door te geven, heeft daarbij ook zeker geholpen.
Pauline stuurt regelmatig tips, menu’s en andere goede wenken om niet bij feestdagen al te zeer in de fout te gaan.
In 10 maanden ging de 12 kg eraf, met tussendoor in de vakantie 2/3 kg erbij, die er echter binnen 1 of 2 weken weer af waren. Het is niet afzien, een wijntje op zijn tijd en ook bij verjaardagen of op feestdagen gewoon meedoen.
Ik ben nu al een jaar op mijn streefgewicht van 75 kg en heb geen moeite dit zo te houden.
Dank zij Pauline Kloeg en E-COACHING.
Henk  
Tonnie:
Omdat ik allerlei lichamelijke klachten kreeg, maar eens naar de huisarts gegaan. Deze verwees mij door voor een bloedonderzoek. Daaruit bleek dat ik kerngezond was. Maar waar kwamen dan mijn klachten vandaan? Nou, zei hij, er zijn 3 dingen: je leeftijd (ik was 48; daar kon niemand iets aan veranderen), je conditie (deze was -10 of zo) en je gewicht. (dat dat laatste te hoog was, wist ik. Dat was al jaren zo, maar ik had me daarbij neergelegd, dacht ik).
Toen vroeg hij of ik al eens had geprobeerd om af te vallen. Nou, ik zal het lijstje niet opsommen, maar mijn lijnpogingen waren niet meer te tellen. Enfin, om bij die vraag van de dokter terug te komen: mijn antwoord was dus ja. Hij vroeg me toen of het eens wilde proberen bij een voedingsconsulent en gaf me het foldertje van Pauline Kloeg mee. Ik moest haar maar eens bellen en "Oh ja, dit was het laatste foldertje. Als ik belde kon ik meteen om nieuwe folders vragen voor in de wachtkamer van de praktijk"
Nou, daar stond ik weer buiten bij mijn fiets. Huilend ben ik naar huis gereden, want: ik werd oud, is was lui en ik was te zwaar (en dus te dik). Negatiever kon haast niet. Gelukkig wist mijn lief me op andere gedachten te brengen en het om te zetten in positieve dingen: je bent nog steeds geen 50, je bent beslist niet lui en dat gewicht, daar kun je aan gaan werken.
Na een paar dagen toch maar eens gebeld, want ja, die dokter zat op zijn foldertjes te wachten toch?
Ik kon al snel bij Pauline op gesprek komen. Dapper op de fiets er naar toe (andere kant van het dorp) en daar aangekomen, kon ik meteen naar boven. Ja, de praktijk is op zolder, heel slim!
Ze begon ook onder aan de trap al van alles te vragen, dus ik moest pratend die trappen beklimmen! Dat kostte me wel een paar minuten uithijgen boven (want die conditie, weet je nog?).
Daar aan tafel mijn verhaal gedaan, waarbij de tissues goed van pas kwamen. Ik denk dat Pauline zelden zo’n negatieve, sceptische klant heeft gehad, maar ze vroeg me haar en mezelf een maand te geven. OK, doen we. Ik was sowieso verbaasd over de hoeveelheden die ik mocht eten, dus dat moest vol te houden zijn. Na een week was er al ruim 2 kilo af en de volgende week ook weer! Daarna ging het minder hard, maar de pondjes bleven er wel af gaan! Natuurlijk was het niet altijd even makkelijk, zeker niet met verjaardagen en de feestdagen En het was wel jammer, dat het voor de buitenwereld zo weinig zichtbaar was. De eerste 15 kilo werd door bijna niemand opgemerkt. Maar nu, 10 maanden en 28,5 kilo verder, word ik zelfs aangesproken door mensen die ik enkel van gezicht ken als klant bij de supermarkt. Ze vragen me hoe ik dat toch gedaan heb en dan ben ik een levende reclame voor Pauline.
Ik waarschuw wel als je erover denkt om klant bij haar te worden: het werkt verslavend! Want als je in de winkel weer naar de rekken kunt lopen met maat 44 en je kunt je pasje van Ulla Popken weggooien, net zoals je de “Zo ben ik” van Otto kunt afzeggen; mensen dat geeft zo’n goed gevoel! Ik ben trots op mezelf en dat ben ik nog nooit geweest! Echt, als ik het kan, kan iedereen het en jij zeker!!  Ik ben nu op mijn streefgewicht, of liever dat van Pauline. Ik wil zelf nog wel meer, maar zij vindt dat het nu onderhand genoeg is geweest. Ja, ook dat zegt ze eerlijk. Ze wil beslist geen levend skelet van je maken, maar ze helpt je om een gewicht en figuur te vinden, wat bij jou past. En genoeg is dan genoeg. Nu ga ik het behoudprogramma in, want ik weet voor mezelf dat ik nooit meer terug wil naar mijn oude figuur. Ik voel me prima zoals ik nu ben, al moet ik nog wel wennen aan mijn nieuwe ik en nog leren mezelf niet meer te zien als een (te) dikke vrouw.
Pauline, bedankt! Want al moeten we het zelf doen, jij bent wel de stok achter de deur, streng doch rechtvaardig!
 
Patricia:
Toen ik de folder van Pauline las dacht ik, nu ga ik er echt iets aan doen!
Zoals zoveel mensen had ik al regelmatig zelf iets geprobeerd. Dat hield ik dan even vol, maar na verloop van tijd ging dat toch weer mis. Wat ik nodig had was een stok achter de deur!! Toch dat gevoel van, op dinsdag moet ik weer op de weegschaal dus eet normaal. Ik heb ook geen moment getwijfeld en dus gelijk een afspraak gemaakt om er mee te beginnen.
Dus daar ging ik op een dinsdagavond voor mijn eerste afspraak. Ik was best een beetje nerveus. Ik wist niet hoe dat allemaal zou gaan. En ik moest natuurlijk op de weegschaal!! Dat had ik zelf al in geen weken gedaan, omdat ik wel wist dat ik niet vrolijk zou worden van de uitslag.
Er werd eerst een intakegesprek gehouden waarin verteld wordt hoe de gang van zaken is en daarna kreeg ik uitleg over wat me elke week te wachten stond. En dat viel me reuze mee. Ik kwam hier voor mezelf. Ik moest niets, kreeg ook geen wazig dieet voorgeschoteld wat niet vol te houden is, maar ik kreeg een lijst met dingen waarop stond wat ik allemaal moest eten per dag! Ik schrok toen ik zag wat daar allemaal op stond. Gewoon "normale" dingen, dingen die ik gewoon lust!! Nou dat was dus wel vol te houden. En het leukste van alles is dat het nog werkt ook!
Naast die lijst krijg je van Pauline ook nog zoveel handige tips dat je eigenlijk gewoon lekker kan eten en toch mager en gezond. En wat ook in het schema hoort zijn de goede tussendoortjes waarvan je er een paar per dag mag. Wie kan dat nou niet volhouden?!
Het lukte mij goed om mijn eetpatroon aan te passen en als je dan tijdens je wekelijkse bezoek aan Pauline op de weegschaal gaat staan en die wijst steeds minder aan, dan ga je er steeds meer zin in krijgen. Want tenslotte was het wel de bedoeling om op mijn streefgewicht te komen.
Na verloop van tijd keek ik steeds meer uit naar mijn dinsdagavond. Besprak dan met Pauline weer een onderwerp of ik kreeg weer een leuk mager recept.
Op een gegeven moment  kwam ik op mijn streefgewicht. Vanaf toen ging ik niet meer elke week maar om de week en daarna om de drie weken naar Pauline. Dat is dan meer voor jezelf om te kijken of alles nu stabiel blijft. En dat je dan toch nog even die stok achter de deur houdt.
Ik ben erg blij dat ik die stap toen heb durven zetten en erg trots op dat het me gelukt is. Tenslotte heb ik het wel zelf gedaan en ben daardoor een stuk zelfverzekerder geworden!

                                    

© Copyright www.paulinekloeg.nl